Programmaoverzicht

Houd me voor een gek. ´Ik hoop dat we elkaar kunnen treffen met alle grillen die we bezitten.´ Lotte bos raakte geïnspireerd door de verwoede pogingen van haar ouders, beide werkzaam in een TBS-kliniek, om patiënten terug in de maatschappij … Lees verder →

Theater als gewapend statement. Steigeisen reconstrueert de mislukte moordpoging op VS-president Gerald Ford uit 1975. Deze inmiddels weer halfvergeten gebeurtenis intrigeert door de verschillende cultuurhistorische figuren die elkaar die bewuste dag voor de voeten liepen: een weinig markante wereldleider, een … Lees verder →

Dubbel programma!  Cantando Sulle Ossa en Les Bois de l´Ombre zijn niet afzonderlijk van elkaar te zien en bezoek je samen voor 15 euro (12,50 met reductie). Cantando Sulle Ossa Het is tijd voor morfologie. Cantando Sulle Ossa is een korte studie naar … Lees verder →

Het lichaam binnenstebuiten. De choreografie Cara Pintada stelt het lichaam centraal als een leeg object dat vervuld raakt van emoties, verhalen en prikkels. Alle ruimte, muziek, objecten en licht hebben een zichtbare weerslag op het lichaam. Het laadt en laadt … Lees verder →

Toneelspelen als spiegel van de ziel. Carrousel is een suggestieve schets van een ordeloze wereld. Wat is ultiem geluk? Waar leven wij voor wanneer we van alle zekerheid zijn ontdaan? Wanneer het de voornaamste drang van de mens is om … Lees verder →

- – KIJK! – niet UITVERKOCHT, maar zonder reserveren te bezoeken, zie voorstellingstekst – – Deze installatie biedt een confronterende theatrale ervaring in een huiselijke sfeer, waarmee wordt ingezoomd op ons dagelijkse consumptiepatroon. Preciezer geformuleerd: wat zegt ons gedrag ten … Lees verder →

      Wanneer slaat collectieve drang om in collectieve dwang? Een voorstelling die ons opnieuw naast elkaar zet, samenbrengt of juist van elkaar wegdrijft. Suze Milius verbeeldt hoe wij ons laten leiden door een hogere macht die ongrijpbaar en … Lees verder →

- – KIJK! – niet UITVERKOCHT, maar zonder reserveren te bezoeken, zie voorstellingstekst – – Een meisje alleen op haar kamer. Ze leeft haar droom en snapt de onmogelijkheid van die droom en lacht daarom. Totdat haar vader de trap … Lees verder →

Van het pad raken om het terug te vinden. De boom en de jongen zijn twee korte, stevige en poëtische voorstellingen. Met een impressionistische toets schildert het duo een tableau vivant over opgroeien, ouderdom en melancholie. Als tijd, druk en … Lees verder →

Een vacuüm dat alle zingevingsvragen doet oplossen. De Chinees en de paaldanseres is een serene maar toch heftige, fysieke voorstelling die zich bevindt in de schemerzone tussen erotiek en esthetiek. Realiteiten lopen door elkaar, werkelijkheden worden dromen en vice versa. … Lees verder →

Pleidooi voor het verstoren van de rust. Een voorstelling over afzondering en ouderdom is een voorstelling over wol. Negen oma´s breien samen een pak en het publiek is getuige van wat daar aan vooraf ging. Gebaseerd op de verhalen die … Lees verder →

Kleine kroniek van een plotseling einde. Anna van der Kruis won in 2011 de Dioraphte Stimuleringsprijs. In november zal haar nieuwe voorstelling in première gaan. De eerste scenes zijn nog maar net uit Anna’s pen. Het CEMENT-publiek wordt uitgenodigd voor … Lees verder →

Odyssee langs oude dromen. ´Het is november wanneer mij het nieuws bereikt dat oom Guy (72) na veertien jaar schrijven bijna klaar is met z’n debuut over ‘het lezen van de sterren’, oom Lodewijk (64) voor de zevende maal vader … Lees verder →

Een muzikaal samenspel van stem en geluid. In Medea Redux wordt het conflict aan de orde gesteld tussen het liefdesideaal en de realiteit. Een strijd tussen romantische liefde en de feilbare mens. Thema’s als vrijheid en macht worden bevraagd in … Lees verder →

De dood (en wat er aan vooraf gaat). Memento is een drieluik, dat bestaat uit de onderdelen Bark, Jeanne en Nature Morte. Bark en Nature Morte zijn theatrale installaties, Jeanne is een korte, heftige voorstelling. Je kunt de verschillende luiken … Lees verder →

Over de kunst en haar medeplichtigen. OK OK speelde eerder in Edinburgh en Chemnitz en beleeft nu, in een hertaling van Gert-Jan Stam, haar Nederlandse première op Festival CEMENT. Het stuk valt te omschrijven als een minimalistische komedie, die uitgevoerd … Lees verder →

Verlies kan winst zijn. ´Rouw staat bij ons bekend als verdrietig en eenzaam. Dat is het deels ook, maar er komt meer bij kijken´, aldus Leen Braspennig. Intens en emotioneel, ja, maar niet per se droefgeestig. Ze onderzoekt in haar … Lees verder →

Doodbloeden en plein public. Sweat Baby Sweat is een choreografie over twee mensen in een afbrokkelende relatie. Het enige wat hen nog wezenlijk bindt is hun gezamenlijke angst voor eenzaamheid. Een voorstelling waarin de inhoud de vorm bepaalt en vice … Lees verder →

Verhouding en spiegeling. Met The Fifteen Project zet choreograaf Arno Schuitemaker een nieuwe stap in zijn onderzoek naar de relatie tussen de mens en de tijd waarin we leven. Hij verkent daarbij twee centrale vragen: hoe verhouden we ons tot … Lees verder →

- – KIJK! – niet UITVERKOCHT, maar zonder reserveren te bezoeken, zie voorstellingstekst – – Antispektakel op Grootformaat. Lucas Kastelijn maakt expedities en installaties in het ultra analoge universum van de pinholefotografie.Voor Festival CEMENT 2012 maakt hij met Theatrum Obscura … Lees verder →

Vers van ´t land. In september trok Nick Steur naar Schotland. Zijn einddoel werd hem pas gaandeweg duidelijk; was hij aanvankelijk van plan om landschapskunstenaar Andy Goldsworthy achterna te gaan, daar ontwikkelde de reis zich al gauw tot een expeditie … Lees verder →

Ook dit jaar presenteren we een verrassende selectie korte voorstellingen van toekomstige makers. Twee spannende routes met elk drie korte voorstellingen van studenten van Toneelacademie Maastricht en Fontys Hogeschool voor de Kunsten (afdeling Drama en Dans). In de routes zie … Lees verder →

Ook dit jaar presenteren we een verrassende selectie korte voorstellingen van toekomstige makers. Twee spannende routes met elk drie korte voorstellingen van studenten van Toneelacademie Maastricht en Fontys Hogeschool voor de Kunsten (afdeling Drama en Dans). In de routes zie … Lees verder →

Wie wil er een voorspelling doen? Deze Turkse kereltjes zouden Hollandse jochies worden. Zij gingen jarenlang naar dezelfde (zwarte) school, waren lid van dezelfde (blanke) voetbalclub en hadden dezelfde (veelkleurige) vrienden. Intussen staat de jongste als acteur op de planken … Lees verder →

Impulsieve bewegingen. In een tunnel. De aarde schokt. Wegrennen. Sneller en sneller. De explosie nadert. Achter je! Rennen. Naar een veilige plek. Het einde van alles. Hou je adem in. Wanneer het bloed eenmaal gestold is, zitten drie bange mannen … Lees verder →

Uitgeblust, afgetroefd en moegestreden. Wat beweegt ons anno 2012 nog tot een monogame relatie? Lenneke Maas laat in een bewerking van het klassieke stuk van Edward Albee haar licht schijnen over de eigentijdse wetten van de liefde. Het publiek fungeert … Lees verder →